Lachyoga is de kunst van het lachen zonder reden. 'Lachen zonder reden', een zin die al meermaals een vragende blik heeft doen ontstaan op onwetende gezichten. Wat wil dat zeggen, 'lachen zonder reden'? Wel, tijdens een lachsessie – waar lachyoga beoefend wordt – wachten we niet op een reden om te lachen. We wachten niet tot ons hersenen een signaal van buitenaf krijgen dat ons tot een lach brengt. Gewoonweg omdat dit signaal - in de vorm van een mop, komische situatie, grappig voorval,... - lang op zich kan laten wachten. En het dus evenlang kan duren vooraleer we eindelijk eens kunnen lachen. En dit terwijl lachen zo leuk is en tal van gezondheidsvoordelen heeft, zowel lichamelijk als geestelijk

Hoe gaan we dit doen? Door middel van lachbevorderende oefeningen en ademhalingsoefeningen gaan we vanuit ons lichaam de zin om te lachen opwekken. Door het gebruik van fysieke oefeningen en gestimuleerd lachen gaan we proberen onze lach naar boven te halen: wij geven onze hersenen het signaal “hey, ik wil lachen' en onze hersenen zijn gewillig en volgen. Het gevolg: een hele boel mensen die samen lachen en pret maken. Verder gevolg: we voelen ons goed in ons lichaam en onze geest. Want lachen is voor beiden een ware traktatie. Fysiek is het even intensief en gezond als een fitnessbeurt, mentaal brengt het ons in het hier en nu: we laten even de beslommeringen van alle dag los, genieten van het moment en vooral leren relativeren! Regelmatig beoefenen van lachyoga bevordert dus het hele welzijn: door de beweging werken we aan de lichamelijke gezondheid en mentaal gaan we er op vooruit doordat we sneller lachen en beter leren relativeren. Wij krijgen een speelse houding die het leven voor onszelf en onze omgeving aangenaam maakt...

Rest nog de vraag waarom we meer zouden proberen te lachen. Een eenvoudige reden is de tendens om minder te lachen in onze cultuur: zowel maatschappelijk als leeftijdsgebonden. Kinderen lachen veel meer dan volwassenen: tot 300 keer per dag! Terwijl een volwassene heden ten dage nog amper een vijftiental keer lacht. Ook dat laatste is geëvolueerd: in de jaren vijftig lachten volwassenen nog tot 50 keer per dag. Dus door op te groeien en ook door onze veeleisende maatschappij verleren we het lachen. Gelukkig kunnen we dit lachen opnieuw aanleren. Net zoals je ooit leerde fietsen en zwemmen en het jaren niet meer deed: aanvankelijk gaat het wat onwennig, maar al snel heb je de smaak te pakken en doe je het als vanouds.